آیین وداع با پیکر امام شهید امّت، حضرت آیتاللهالعظمی سید علی حسینیخامنهای از صبح روز گذشته، شنبه ۱۳ تیرماه آغاز شد و شامگاه یکشنبه ۱۴ تیرماه در مصلای تهران ادامه داشت. مردم ایران و مسلمانان امّت اسلام خود را به این مراسم رساندند تا برای آخرینبار امام شهید امّت اسلامی را که بهدست آمریکا و اسرائیل به شهادت رسیدند، زیارت کنند.
این آیین در حالی برگزار میشود که جمعیت انبوه و گستردهٔ مردم عزادار و وفادار اجازه نداده است مصلی خالی شود و با پرچم سرخ عاشورا، خواهان انتقام و خونخواهی است.
شرکتکنندگان که با لباس عزای حسینی(ع) و همچنین عزای شهادت قائد امّت اسلامی در مراسم حضور یافتهاند پرچم ایران، تصاویر امام شهید، نماد «مُشت گرهکرده» و همچنین تصاویر حضرت آیتالله سید مجتبی حسینیخامنهای را در دست دارند تا هم با رهبر فقید وداع کنند و از سویی دیگر با امام حاضر، اعلام بیعت کنند و عهد ببندند.
ساعت ۸ صبح نماز بر پیکر مطهر امام شهید و خانوادهٔ گرامی ایشان اقامه شد و مردم از روز گذشته در مصلی ماندند تا در آیین نماز بر پیکر امام امت شرکت کنند و در محضر خدا و امام زمان(عج) گواهی دهند که هرچه از او دیدهاند، همه خیر و صلاح بوده است.
مردم عزادار صبح دوشنبه ۱۵ تیرماه پیکر امام قائد شهید امت را در تهران تشییع خواهند کرد، سهشنبه ۱۶ تیرماه پیکر مطهر ایشان به قم برای تشییع و اقامه نماز خواهد رفت؛ چهارشنبه ۱۷ تیرماه نیز پیکر امام شهید برای طواف و تشییع به حرم حضرت امیرالمؤمنین(ع) در نجف و همچنین حرمین کربلا مرقد حضرت امام حسین(ع) و حضرت عباس(س) برده خواهد شد، پنجشنبه ۱۸ تیرماه پیکر مطهر امام شهید امّت در حرم حضرت امام رضا(ع) تدفین خواهد شد.
آسوشیتدپرس، امروز در گزارشی به مراسم نماز بر پیکر آیتالله سید علی خامنهای، رهبر شهید انقلاب پرداخته است و عنوان کرد که مقامات جمهوری اسلامی ایران و فرماندهان نظامی در کنار مردم در این مراسم شرکت کردند.
این رسانه همچنین به فریاد انتقام خواهی مردم ایران در این مراسم اشاره کرده و نوشته است: درخواستها برای انتقام از دونالد ترامپ، رئیس دولت تروریستی آمریکا افزایش پیدا کرده است.
آسوشیتدپرس در گزارش خود اشاره کرد که جمعیت بسیار بیشتری نسبت به روز قبل برای اقامه نماز در روز یکشنبه حضور داشتند.
طبق این گزارش، عزاداران سیاهپوش با حمل بنرها و پرچمهایی به رهبر شهید ایران ادای احترام میکردند و همچنین خواستار انتقام از ترامپ بودند.
مهدی باقرخان، شاعر هندوستانی، در وصف جاماندگان مراسم وداع نوشت:
این روزها، هر بار که نام ایران را میشنوم، تهران در ذهنم تنها یک شهر نیست؛ قبله اشک است. شهری که قرار است میلیونها دل، آخرین سلام خود را بر شانههایش بگذارند و مردی را بدرقه کنند که سالیان دراز، قامت استوارش، پناه خستگی یک امت بود؛ مردی که نامش با عزت اسلام، مقاومت مظلومان، استقلال ملتها و امید مستضعفان درآمیخته بود؛ مردی که بسیاری او را «رهبر» میخواندند، اما برای دلهای بیشمار، بیش از آن، پدری بود که در سختترین روزگار، نگاهش مأمن آرامش بود.
و من… در این سوی جهان ایستادهام؛ در دهلینو…هزاران کیلومتر دورتر از خیابانهایی که فردا بوی وداع خواهند گرفت. کسی چه میداند دوری، همیشه با کیلومتر سنجیده نمیشود.
گاهی تنها یک پرواز، میان انسان و آرزویش فاصله است؛ اما همان یک پرواز، به اندازه تمام عمر، دور است. بارها با خود گفتهام: اگر تقدیر، اندکی دیگر با من مهربان بود، امروز من نیز در آن دریای بیکران آدمها گم میشدم؛ نه برای آنکه کسی مرا ببیند، که برای آنکه هیچکس مرا نبیند.
دوست داشتم قطرهای باشم که در اقیانوس اشک عاشقان، نامی نداشته باشد.دوست داشتم دستی باشم که بیآنکه شناخته شود، تنها برای آخرین بار، سلامی نثار آن پیکر مطهر کند. اما خداوند، گاهی بندگانش را با «نرسیدن» تربیت میکند. و این، سختترین درس بندگی است.
- منبع خبر : تسنیم
























